«لغت نامه دهخدا»
[بَ هَ] (ع مص) ابله شدن. (از منتهی الارب). ضعیف شدن عقل و خرد. (از اقرب الموارد). بَلَه. و رجوع به بله شود. || درماندن از حجت؛ بله عن حجته. (از منتهی الارب).