بلایا

«لغت نامه دهخدا»

[بَ] (ع اِ) جِ بَلیَّه. (دهار) (ناظم الاطباء). بلاها. بلواها: باب ماجری فی باب الخطبه و ظهر من الفساد و البلایا لاجلها. (تاریخ بیهقی ص685). و رجوع به بلیه شود.