«لغت نامه دهخدا»
[بَ یَ / یِ] (حامص) زنا و روسپی گری : گویند که آن زنی بوده است پادشاه و بلایگی کرد. و هر شب مردی آوردی و بامداد بکشتی. (ترجمهء تفسیر طبری). و رجوع به بلایه شود.