«لغت نامه دهخدا»
[بَ بَ] (ص) (گوش...) گوشهای پهن و بزرگ و دور از سر. (فرهنگ لغات عامیانه). بله گوش (در تداول مردم قزوین). و رجوع به بلبله گوش و بلبلی گوش شود.