«لغت نامه دهخدا»
[بُ بُ کَ دَ] (مص مرکب)شیرین زبانی کردن. (فرهنگ فارسی معین). پرحرفی کردن و حرفهای بیهوده و نامناسب زدن. (فرهنگ لغات عامیانه).