بلط

«لغت نامه دهخدا»

[بُ لُ] (ع اِ) صوفیان بی باک. (منتهی الارب) (از ذیل اقرب الموارد از لسان). || گریختگان لشکر. (منتهی الارب) (از اقرب الموارد).
اینستاگرام جدول آنلاین
کانال تلگرام جدول آنلاین

موارد بیشتر