بلغونه

«لغت نامه دهخدا»

[بُ نَ / نِ] (اِ) گلگونه، و آن غازه ای باشد که زنان بر رو مالند و روی را سرخ گردانند. (برهان) (آنندراج). سرخاب. سرخاب زنان :
صبا سپیدهء بلغونه کرده بر گل سیب
بنفشه برزده سر همچو نیزه از لب جوی.
نزاری.