بلغین

«لغت نامه دهخدا»

[بِ لَ / بُ لَ] (ع اِ) بلا و سختی و داهیه، و از آن جمله است قول عایشه به امیرالمؤمنین علی (ع): بلغت منا بلغین. و اعراب آن گاهی بر نون ظاهر میشود و گاهی بر یاء. (منتهی الارب) (از ذیل اقرب الموارد از لسان).
- بلغ به البلغین؛ در ناسزاگویی و آزار او به نهایت رسید. (از ذیل اقرب الموارد از لسان).
اینستاگرام جدول آنلاین
کانال تلگرام جدول آنلاین

موارد بیشتر