بلف

«لغت نامه دهخدا»

[بْلُ بِ لُ] (فرانسوی / انگلیسی، اِ)سخن لاف و گزاف. توپ. (از فرهنگ فارسی معین). سخن گزافه و ادعای واهی. رجوع به بلف زدن شود.