بلفرخج

«لغت نامه دهخدا»

[بُ فَ رَ] (ص، اِ) بد. زشت. پلید. ناپاک. (ناظم الاطباء). || شکلک، و بازخمانیدنی است از ابوالفرج. (یادداشت مرحوم دهخدا) :
ای بلفرخج ساده همیدون همه فرخج
نامت فرخج و کنیت ملعون بلفرخج.لبیبی.