بلقندر

«لغت نامه دهخدا»

[بُ قَ دَ] (اِ، ص) ملحد و بی دیانت. (برهان) (آنندراج) (هفت قلزم). بلقدر. و رجوع به بلقدر شود :
بزر و مال مردمان اندر
هست بر اعتقاد بلقندر.خلاق المعانی.