«لغت نامه دهخدا»
[بَ لَ تَ عَ] (ع ص) تأنیث بلنتع، زن ماهر و حاذق در هرچیز. (از ذیل اقرب الموارد از قاموس). بلتعه. و رجوع به بلتعه شود. || زن زبان دراز بسیارگوی. (منتهی الارب). زن سلیطهء ناسزاگوی بسیارگوی. (از ذیل اقرب الموارد از قاموس). بلتعه. و رجوع به بلتعه شود.