«لغت نامه دهخدا»
[بِ لِ] (اِ) برنجاسف، که گیاهی است مشهور به بوی مادران. (از الفاظ الادویه) (از برهان) (اختیارات بدیعی) (تحفهء حکیم مؤمن). برنجاسپ. بلنجاسپ. رجوع به برنجاسپ شود.