«لغت نامه دهخدا»
[بَ لَ قَ] (ع ص، از اتباع) طریق صلنقع بلنقع؛ یعنی راه پیدا و روشن. (منتهی الارب). تأکیدی است صَلَنقع را، چنانکه گویند مکان صلنقع بلنقع. (از ذیل اقرب الموارد از قاموس).