«لغت نامه دهخدا»
[بُ فُ] (حامص مرکب)شغل بلورفروش. (فرهنگ فارسی معین). کار بلورفروش. || (اِ مرکب) دکانی که در آن ظروف بلورین فروشند. (فرهنگ فارسی معین). دکان بلورفروش.