بلوک گردش

«لغت نامه دهخدا»

[بُ گَ دِ] (اِمص مرکب)گردیدن حاکم یا محصل خراج در آبادیهای بلوک قلمرو حکومت خود. بازدید حاکمی قراء و قصبات قلمرو حکومت خود را. (یادداشت مرحوم دهخدا).
- بلوک گردش رفتن؛ رفتن حاکم به بلوکهای قلمرو خود برای بازدید.
- بلوک گردشی؛ بلوک گردی. سرکشی از نواحی تابع حکومت خود.