بله قولاغ

«لغت نامه دهخدا»

[بَلْ لَ] (ترکی، ص مرکب)(مرکب از بله + قولاغ ترکی بمعنی گوش). بله گوش. که جانب وحشی لالهء گوش او بیش از حد عادی شخ و ایستاده است. تنابزیست مردم قزوین را. بمزاح، قزوینی. قزوینی بله قولاغ. (یادداشت مرحوم دهخدا). رجوع به بله گوش شود.