«لغت نامه دهخدا»
[بِ سَ] (اِ) صمغی باشد که آن را کندر گویند و بعربی صمغ البطم خوانند و خاصیت آن به مصطکی نزدیک است. (هفت قلزم) (برهان) (آنندراج). علک البطم است. (فهرست مخزن الادویه).