«لغت نامه دهخدا»
[بِ کُ نَنْ دَ / دِ] (نف مرکب)برآورنده. عمارت کننده. آنکه بنیان عمارتی نهد و آن را برآورد. بنّا : و نامهای ایشان و نامهای بناکنندگان ایشان. (تاریخ قم ص60). زیرا که مشهور و منسوبند با بناکنندگان آن. (تاریخ قم ص60).