بناکاری

«لغت نامه دهخدا»

[بَنْ نا] (حامص مرکب)بناسازی. خانهء ساختمانی که بنّایان سازند فروختن را و در آن چنان که باید استواری بنا رعایت نمی شود.
اینستاگرام جدول آنلاین
کانال تلگرام جدول آنلاین

موارد بیشتر