«لغت نامه دهخدا»
[بَم] (اِ مرکب) آشی است که از بن کوهی پزند. (مجمع الفرس). آشی باشد که از ون پزند که حبه الخضرا است و آن ثمر درخت بطم باشد و بشیرازی بن گویند. (برهان قاطع) (آنندراج) (از برهان جامع). مرکب از: بن + با. (حاشیهء برهان چ معین).