بنجیکث

«لغت نامه دهخدا»

[بَ کَ] (اِخ) شهرکی است از سمرقند بر لب رودخانه. (حدود العالم چ دانشگاه ص 108). || دهی است به تغزغز از پس کوه طفقان. و ملک تغزغز بتابستان به این ده نشیند. (حدودالعالم چ دانشگاه ص77).