«لغت نامه دهخدا»
[بُ] (ترکی، اِ) قباله. سند ملک. || سند (در تداول دفاتر رسمی). سندی که بموجب آن معامله ای رسمی انجام گرفته و سندی که نشان دهندهء انجام معامله ای است. و آن جز سند مالکیت است.