بنح

«لغت نامه دهخدا»

[بَ](1) (ع مص) بریدن گوشت. || قسمت کردن. (منتهی الارب) (آنندراج) (ناظم الاطباء).
(1) - در آنندراج بنح به فتحتین یعنی به فتح با و نون ضبط شده است.