بندبربند افکندن

«لغت نامه دهخدا»

[بَ بَ بَ اَ کَ دَ](مص مرکب) سخت در زنجیر و ریسمان کشیدن تا رهایی او ناممکن گردد :
چو بر دل مرد را از دیو گمره
همی بینی فکنده بندبربند.ناصرخسرو.