«لغت نامه دهخدا»
[بَ کَ / کِ] (نف مرکب) کارگری که در ساختمانها درزهای آجرها و سنگهایی را که در نمای بنا بکار رود، با سیمان یا ساروج و مانند آن پر کند. (فرهنگ فارسی معین). آنکه بند میان آجرهای بنایی کشد از گچ و غیره. || (اِ مرکب) چوب یا استخوان یا عاجی باریک با سوراخی در بن که بند شلوار را بدان استوار کرده در نیفه کشند. چوبی یا استخوانی تراشیده با سوفاری که بند شلوار و متکا و غیره را در سوفار آن کرده و در نیفه دوانیدندی. (یادداشت بخط مؤلف).