بنده پروردن

«لغت نامه دهخدا»

[بَ دَ / دِ پَرْ وَ دَ] (مص مرکب) پرورش دادن و نوازش کردن بنده. رعایت حال زیردستان کردن :
فرزند بنده ایست خدا را، غمش مخور
تو کیستی که به ز خدا بنده پروری.سعدی.