بنده فش

«لغت نامه دهخدا»

[بَ دَ / دِ فَ] (ص مرکب)بنده وش. بنده وار. بنده مانند :
باستاد در پیش او بنده فش
سرافکنده و دست کرده بکش.دقیقی.