بنگاله

«لغت نامه دهخدا»

[بَ / بِ لَ / لِ] (اِخ) بنگال:
شکرشکن شوند همه طوطیان هند
زین قند پارسی که به بنگاله میرود.حافظ.
دم آبی که جهان قسمت من کرد سلیم
گه به بنگاله برد گاه به بغداد مرا.
سلیم (از آنندراج).
رجوع به مادهء قبل شود.