بنگالی

«لغت نامه دهخدا»

[بِ / بَ] (ص نسبی) منسوب به بنگال. آنچه مربوط به بنگال باشد. (فرهنگ فارسی معین). || از مردم بنگال. اهل بنگال. (فرهنگ فارسی ایضاً) :
یار بنگالیم آخر ز سفر بازآمد
عمر بگذشته ز انجام به آغاز آمد.
والهء هروی (از آنندراج).
|| زبانی که مردم بنگال بدان تکلم کنند و آن آمیخته ای است از هندی، فارسی و عربی. (فرهنگ فارسی معین).