«لغت نامه دهخدا»
[بَ نُلْ کَ هَ] (ع اِ مرکب)جنگیان و سلحشوران که به این شغل شهرت پیدا کرده اند. کریهه؛ کار مکروه و منفور است که جنگ باشد. (المرصع).