بوادی

«لغت نامه دهخدا»

[بَ] (فعل) در غزل حافظ بلهجهء شیرازی قدیم است و «بوادی» یعنی بباید دیدن. و شعری از او است :
امن انکرتنی عن عشق سلمی
تز اول آن روی نهکو بوادی.حافظ.
و معنی شعر چنین است: ای کسی که بر من انکار کردی از عشق سلمی، تو از اول آن روی نیکو را بایستی دیده باشی. رجوع به دیوان حافظ چ قزوینی ص304 شود.