«لغت نامه دهخدا»
[بَ کَ دَ] (مص مرکب)این کلمه در شاهد زیر آمده و از ریشهء ب و س و و بمعانی درشتی کردن و بزرگی کردن و آزار دادن مردم است : و آن جماعت که از همه بواسی میکردند هر یک با سر پیشهء اول خود رفتند. (تاریخ غازان خان ص318).