بوبارس

«لغت نامه دهخدا»

[رِ] (اِخ)(1) پسر مگاباس و ارتاخه(2) پسر آرته(3) بود. اسکندر مقدونی خواهرش را بقول هرودوت به بوبارس پارسی داد. رجوع به ص 624 و 714 و 849 ایران باستان شود.
(1) - Bubares.
(2) - Artachee.
(3) - Artee.