بوسه دزد

«لغت نامه دهخدا»

[سَ / سِ دُ] (نف مرکب) آنکه در پنهانی بوسه کند. بوسه ربا. (از ناظم الاطباء) (فرهنگ فارسی معین) :
بوسه دزدی زده در خواب بر او
مهر تنگ شکرش برجا نیست.
ظهوری (از آنندراج).