بوسه شماری

«لغت نامه دهخدا»

[سَ / سِ شُ] (حامص مرکب) کسی که بوسه را میشمارد. (فرهنگ فارسی معین) :
چه حدیث است من این بوسه شماری بنهم
بشود عیش چو معشوق شود بوسه شمر.
فرخی.