«لغت نامه دهخدا»
[شَ] (اِخ) قصبهء نزدیک هرات. (ناظم الاطباء). بوشنج. (حاشیهء برهان چ معین). و رجوع به بوشنج و بوشنگ و پوشنگ شود.
