بو فروختن

«لغت نامه دهخدا»

[فُ تَ] (مص مرکب) مصدر بوفروش. (آنندراج). عطاری کردن. || مشک فروختن. (فرهنگ فارسی معین).
اینستاگرام جدول آنلاین
کانال تلگرام جدول آنلاین

موارد بیشتر