بها گرفتن

«لغت نامه دهخدا»

[بَ گِ رِ تَ] (مص مرکب)ارزش پیدا کردن. (فرهنگ فارسی معین). قیمت گرفتن. پربها شدن. باارزش شدن :
مرد بحکمت بها و قیمت گیرد
زیّ زنان است ششتری و بهایی.
ناصرخسرو.
و رجوع به مادهء بعد شود.