بهام

«لغت نامه دهخدا»

[بِ] (ع اِ) جِ بَهْمَه. (منتهی الارب) (آنندراج) (ناظم الاطباء).
- سعدالبهام؛ منزلی است از منازل قمر. (منتهی الارب) (ناظم الاطباء).