بهامین

«لغت نامه دهخدا»

[بَ] (هزوارش، اِ) فصل بهار را گویند. (آنندراج) (برهان) (ناظم الاطباء). هزوارش «بهامین»(1)، پهلوی «وهار»(2) (بهار). (حاشیهء برهان قاطع چ معین).
(1) - bahamin.
(2) - vahar.