بهانه بسیچ

«لغت نامه دهخدا»

[بَ نَ / نِ بَ] (نف مرکب)بهانه بسیج. بهانه پسیج. بهانه جو :
تا نپنداری ای بهانه بسیچ
کاین جهان وآن جهان و دیگر هیچ.نظامی.