به به یی

«لغت نامه دهخدا»

[بَ بَ] (ص نسبی، اِ مرکب)(قیاس شود با بعبع، صوت گوسفند) به به کننده. در تداول کودکان، گوسفند. (فرهنگ فارسی معین).
اینستاگرام جدول آنلاین
کانال تلگرام جدول آنلاین

موارد بیشتر