به بیوس

«لغت نامه دهخدا»

[بِهْ بَ] (ص مرکب) امیدوار. که چشم نیکی دارد. که انتظار خیر می برد :
گربهء به بیوس نتوان برد
هم در این بیشه بود شیر عرین.انوری .
رجوع به مادهء بعد شود.