بی

«لغت نامه دهخدا»

[بَی ی] (ع ص) (از «ب ی ی») مرد ناکس و فرومایه و ابن بَیّ مثله. (منتهی الارب) (از ناظم الاطباء) (آنندراج).
اینستاگرام جدول آنلاین
کانال تلگرام جدول آنلاین

موارد بیشتر