بی آلت

«لغت نامه دهخدا»

[لَ] (ص مرکب) بی سلاح. بی ساز جنگ. بی ساز و برگ : تاجیکان سبک مایه بی آلتند. (تاریخ بیهقی چ ادیب ص632).
سلاحی و سازی ندارند چست
ز بی آلتان جنگ ناید درست.نظامی.
و رجوع به آلت شود.