بی آمرغ

«لغت نامه دهخدا»

[مُ] (ص مرکب) بی قدر. بی ارزش. بی ارج. بی بها. بی فائده :
جوان تاش پیری نیامد بروی
جوانی بی آمرغ نزدیک اوی.ابوشکور.
رجوع به آمرغ شود.