«لغت نامه دهخدا»
[پَرْ] (ص مرکب) دلیر. شجاع. ناترس : داد ما آن شوخ بی پروا نداد بس که بی پرواست داد ما نداد.؟ || غافل. بی توجه. رجوع به پروا شود.
