«لغت نامه دهخدا»
[چَ / چِ] (اِ) دیواری است که مابین دو دیوار خانهء سرمایی نهند و بنهایت نرسانند و سقف سازند تا آن خانه گرم تر شود و بفارسی بیچه گویند و بعربی عَرس خوانند. (ناظم الاطباء): بیت معرس؛ خانهء بابیچه. (منتهی الارب). || معشوقه، و این مصغر و مخفف بی بی است. (آنندراج). رجوع به بیجه شود.