بی خرده

«لغت نامه دهخدا»

[خُ دَ / دِ] (ص مرکب، ق مرکب) صریح. روشن. بی مجامله. بی پرده :
بی خرده، راست خواهی گرچه خوشت نیاید
بدخوی خوب رویی بیگانه آشنایی.انوری.
یا مکن با من درشتی ور کنی
نرم شو چون گویمت بی خرده ای.
اثیرالدین اخسیکتی (از راحه الصدور راوندی).